HiAxySheytan

Bir siyaset felsefesi olarak anarşizm, toplumun dönüşümü ile ilgileniyor; ancak anarşizm ana politik ve felsefi eğilimler tarafından göz ardı ediliyor çoğu kez. Anarşizmi çağdaş felsefi düşüncenin içersine yerleştiren ve eleştirel olarak ele alan Todd May, postyapısalcı anarşizm[ * ] adını verdiği bir anarşizm yaratmıştır. Fransız postyapısalcı düşünceyi anarşizme katıştıran May dünyamızı [...]

Joe Peacott
Bu broşür iki kısımdan oluÅŸmaktadır. Ä°lki, günümüzde anarÅŸistler arasında genelde unutulan, gözardı edilen veya yanlış yorumlanan bir anarÅŸist düşünce okulunu, bireyci [ing. individualist] anarÅŸiyi savunan Joe Peacott’un [yazdığı] bir makaledir. Ä°kinci kısım ise Jerry Kaplan’ın, temelde geçmiÅŸe ait bireyci anarÅŸistlerce veya [onlar] hakkında yazılmış çok sayıdaki kitap ve [...]

Amerika’daki ilk bireyci anarÅŸist olarak görülen Josiah Warren, kendi bireysel egemenlik [sovereignty, özerklik] felsefesini, ve herkesin zararına en nihayetinde bireysel özerkliÄŸi reddettiÄŸi varsayılan “suni kombinasyon” –yani toplum veya devlet– içinde yüzleÅŸilenle bu felsefenin karşılaÅŸtırılmasının pratik etkilerini ana hatlarıyla ortaya koyan bir bildiri sunmaktadır. Warren’in Manifesto’sunun bu baskısı 1952 tarihli özel [...]

Jeff SHANTZ
Eski ve görünüşte yenilmiÅŸ bir hayalet politikaya bir kere daha dadanmakta –anarÅŸizmin hayaleti. Son birkaç yıl içerisinde, hükümetsel ve ÅŸirket [kökenli] güç-odaklarının [yaptığı] küresel toplantıların dışarısında gösteri yapan kızgın, siyahlar içindeki, maskeli gençliÄŸe iliÅŸkin medyadaki göze çarpan haberler, 20nci yüzyılın baÅŸlangıcına damgasını vuran anarÅŸizme dair ahlaki panik anılarını canlandırdı. [...]

Hareketin Hareketi Mi? — 5
YENİ ANARŞİSTLER
David GRAEBER*
Çevirenin Notu: Çevirenin metine yaptığı eklemeler, açıklamalar vb, [...] ile gösterilmiştir.
Entelektüellerle aktivistler arasında; devrim kuramcılarıyla uygulayıcıları arasında bu kadar uçurum olduğu başka bir zamanı akla getirmek oldukça zor. Aslında var olmayan engin toplumsal hareketler için [hazırlanmış] durum değerlendirmesine benzer makaleleri yazan yazarlar [...]

Mantıksal çıkarımın, federalizmin yaratıcılarını, sömürgelikten kurtulmanın [decolonization] kahince beklentilerine yöneltmesi dikkat çekicidir. Proudhon, “fethe dayanan” birimleri “rasyonel” birimlerden ayrı tutuyor, ve “kendi gerçek sınırlarını aÅŸan ve diÄŸer örgütleri iÅŸgal etmeye veya kendine baÄŸlamaya meyleden herhangi bir örgütlenmenin, büyüklükte kazandığını kuvvette kaybedeceÄŸini ve dağılmaya yöneleceÄŸini” görüyordu. Bir ÅŸehir (veya bir [...]

Federalist düşünce mantıksal olarak enternasyonalizme, yani ulusların örgütlenmesinin, federal bir temelde, “insanlığın daha büyük, kardeşçe birliÄŸi”ne gider. Burjuva federal düşüncesi ütopyacılığının enternasyonal ve devrimci bir sosyalizme dayanmadığını yine Bakunin göstermiÅŸtir. Zamanının çok ilerisinde, insanların bugün dedikleri ÅŸekilde o bir “Avrupalı” idi; “Avrupa ailesi içerisindeki farklı halkların bir iç savaÅŸ yapmasını imkansız kılmanın” tek yolu olarak [...]

Özetlersek: geleceğin liberter toplumu ikili bir yapıya sahip olacaktı: kendinden yönetimli işçi birliklerinin federasyonu biçimindeki ekonomik; komünlerin federasyonu biçimindeki idari. Nihai gereklilik ise bu gösterişli yapıyı, uygulanmak üzere bütün dünyaya yayalabilecek olan daha geniş kapsamlı bir kavramla taçlandırmak ve birleştirmekti: federalizm.
Proudhon’un düşünceleri olgunlaÅŸtıkça, federalist düşünce açıklığa kavuÅŸtu ve hakim hale geldi. Son yazılarından birisi Du [...]

Sonuca ulaÅŸtırılan karşılıklı uzlaÅŸma belirsizliÄŸi gidermekten oldukça uzaktı; aynı Basel Kongresi’nde otoriter sosyalistler ekonominin Devlet tarafından idare edilmesini alkışlamaktan utanç duymamışlardı. Tartışmalar demiryolları, posta hizmetleri vb. büyük ölçekli kamusal hizmetlerin yönetimine geldiÄŸinde, sorunun ne kadar zorlu olduÄŸu da ortaya çıkmıştı. 1872 Hague Kongresi’nde, Marks ve Bakunin’in takipçilerinin birlikteliÄŸi bozuldu. Böylece, kamusal hizmetlere iliÅŸkin tartışma, ayrışmadan [...]

Okuyucular artık anarÅŸistlerin geçici bir durum için bile olsa da “Devlet” terimini kullanmayı reddettiklerini anlamış olmalıdır. Bu konuda otoriterlerle liberterler arasındaki uçurum her zaman çok geniÅŸ deÄŸildir. Birinci Enternasyonal’de sözcülerinin Bakunin olduÄŸu kolektivistler, “sosyalist kolektif“in eÅŸ anlamlısı olarak “Devlet’in yeniden oluÅŸturulması“, “yeni ve devrimci bir Devlet” ve hatta “sosyalist Devlet” terimlerinin kabul edilmesine izin vermiÅŸlerdi. [...]