“…kuÅŸkuya yaÄŸmaya ve terk edilmiÅŸliÄŸe karşı, yanıtımız yaÅŸam’dır. Ne tufanlar, ne salgınlar, ne açlıklar, ne felaketler, ne de hatta yüzyıllar boyu birbirini izleyen sonu gelmez savaÅŸlar, yaÅŸamın ölüm karşısındaki dayanıklı üstünlüğünü kırmayı baÅŸarabildi. Hep büyüyen, hep hızlanan bir üstünlük…” – G. G. Marquez, Nobel konuÅŸması, 1982
Gabriel Garcia Marquez, 1982 Nobel Ödülü’nü alan Latin Amerika’nın ünlü “büyülü gerçekçi”sinin olaÄŸandışı bir portresi.
Marquez, uzun yıllar birlikte çalıştığı dostu, Kolombiyalı romancı Plinio Apuleyo Mendoza’yla yaptığı içten söyleÅŸide politik görüşlerini, aile yaÅŸamını, kültürel etkilenmelerini yansıtıyor. Latin Amerika insanının gerçeÄŸini ve yalnızlığını 17 ayrı dilde evrenselleÅŸtiren Marquez Orta ve Güney Amerika’da verilen mücadeleye duyduÄŸu güveni, Nikaragua ve Küba ile dayanışmasıyla dile getiriyor. Ãœlkemizle büyük benzerlikler taşıyan koÅŸullardan filizlenen Marquez’le yapılan bu söyleÅŸinin, yalnızca onu daha iyi tanıtmakla kalmayıp kültür sorunu ve romanın bugünü üstüne de yeni boyutlar getireceÄŸi inancındayız.

Özgün adı: The Fragrance of Guava
P. A. Mendoza in Conversation with Gabriel Garcia Marquez

Çeviri: Hilmi Bitim, Şen Süer
Söyleşi: Plinio Apuleyo Mendoza
Kapak ve Grafik Tasarım: Semih Sökmen

Kitabın Baskıları:
İlk Basım: Aralık 1983