Giderken beni de beraberinde g繹t羹rd羹. Ondan geriye kalanlar覺 da ben kald覺rd覺m. Mektuplar覺 kutular覺n i癟ine b覺rakt覺m. Resimler dierlerine ait resimlerin hemen yan覺nda duruyor. iir pek
yazmam覺t覺 zaten… Ama nafile, Ondan hen羹z kurtulamad覺m. Yazd覺klar覺 yaln覺zca bir ka覺t par癟as覺n覺n 羹zerinde olsa da , okuduumda sesi kulaklar覺mda yank覺lan覺yor. Resimlerine ne zaman baksam g繹z kapaklar覺 k覺m覺ld覺yor. Evde dola覺rken ayaklar覺ma an覺lar dolan覺yor. G羹l羹msemesi duvarlara as覺l覺 resimlerin 羹zerine tak覺lm覺 kalm覺. Ne kadar urasam 癟覺km覺yor. Mavi koltukta hala s覺cakl覺覺 duruyor ve kimi zaman bir alelade ti繹rt hen羹z onun kokusunu atamam覺ken elime geliveriyor. 襤te o an deliriyorum. Panik i癟inde kendimi dipsiz bir kuyunun i癟inde 癟覺rp覺n覺rken buluyorum. Duvarlar 羹zerime geliyor, Mavi koltuk beni i癟ine 癟ekiyor ve alelade bir ti繹rt boaz覺ma d羹羹m 羹st羹ne d羹羹m at覺yor.

D覺ar覺, i癟eriden farks覺z. Yaln覺z da deilim 羹stelik . Koca bir yaz, bana elik etti . Ben ne kadar alad覺ysam, o kadar da yamur yad覺. G羹ne sayg覺 ile bulutlar覺n arkas覺nda kald覺.

imdi, yani o yokken hayat g繹z羹me bat覺yor. Ne g羹neli g羹nler , ne ihtirasl覺 insanlar , ne de ulvi ama癟lar umurumda. Bir ben var覺m. Milyarlarca insan bir yana , ben hemen uraya yaln覺zlar bulvar覺n覺n k繹e ba覺na … n羹kleer bir sava覺n ard覺ndan yapayaln覺z kalm覺 gibiyim d羹nyada stelik de onsuz… Yani eskisinden daha g羹癟s羹z , yani daha k覺r覺lgan, yani daha anlams覺z.

Koca bir 癟ukur, dolmay覺 bekliyor. Anlar ve an覺lar o 癟ukurun mezar talar覺 gibi ba覺mda dikiliyor.

biz

Ona de ki ;

Biz onunla bembeyaz yaan bir karaalt覺nda gece yar覺s覺 y羹r羹y羹lerinde 羹羹meyen ayak izleriydik. Yeilliklere bakan bir pencerenin gerisiydik. Bir fenerin bekledii kumsalda g羹nee y羹z羹n羹 veren 癟ak覺l talar覺yd覺k. Bir otel odas覺nda umulmad覺k bir anda kar覺lam覺 s羹rg羹nde yorgunluktan uyuyakalan iki bedendik. Ayn覺 marka iki araba gibiydik. Kara kapl覺 beyaz sayfal覺 bir defterde ka覺t ile kalemin aras覺na giren bir yaln覺zl覺k iiriydik. Alt覺n sar覺s覺, maviliklerdik. Kahverengi derinliklerdik… O zamanlar ad覺 art覺k pek de laz覺m olmayan , an覺lmas覺 yasaklanan bir esintiydik… O bir g繹zya覺yd覺 , balad覺 m覺 bir daha durdurulamayan. Ben bir umuttum, nereye gittii bilinmeyen buharl覺 bir tirenin son vagonuna tutunan .

Biz Onunla dierlerinden farkl覺 gibiydik.

imdi o yokken benim 繹n羹mde ka癟ak, yaanmam覺 bir yaz duruyor. Ve yaz覺n en uzun g羹n羹, benim g繹z羹me uyku ka癟覺yor. Sonra resmi t繹renler bal覺yor. D羹 ka癟k覺nlar覺, yamur
su癟lular覺, g羹ne vurgunlar覺, dost ac覺lar覺 ve bir insan覺n en anlat覺lamayacak , en utand覺覺 , can覺n覺 en 癟ok ac覺tt覺覺 duygular覺… Yani hayat, 繹n羹mden ge癟erken sayg覺da kusur etmiyor. Biz olmasak da, imdilik zaman benimle idare ediyor…

gece

Ona de ki;

Geceleri uyumuyorum art覺k. Austos b繹cekleri refakatinde dal覺yorum sessizliklere. Anlayaca覺 en yak覺n dostum sabahlara uzanan bir z覺r覺lt覺 ya da kulaklar覺mda hala 癟覺nlayan seni seviyorum y羹kl羹 f覺s覺lt覺s覺… Onlar anlat覺yor ben hep dinliyorum. Sustuklar覺nda onu dinliyorum. Yery羹z羹n羹 onu d羹羹nd羹羹m anlar ayd覺nlat覺yor ve 羹zerimde 癟ou zaman h羹z羹nl羹 bir ay parl覺yor. Benim kadar i癟i kararmasa da, Ay da yaln覺z benim kadar. B羹y羹k ehirlerin yaln覺zlar覺na ay refakat ediyor . ehrin b羹t羹n 覺覺klar覺 onlar y羹z羹nden hi癟bir zaman s繹nm羹yor. Ay覺n avk覺 okuyor uykusuz yaln覺z insanlar覺n ehrinde hasret 癟eken y羹rekleri. O anlarda b羹y羹k ehirlerin gece bek癟ileri , bir kad覺n覺n g繹z kapaklar覺nda dikilip aa覺ya, sonsuz bir u癟uruma bakarken buluyorlar kendilerini. Eskisi gibi teredd羹tleri yok . B覺rak覺veriyorlar bolua anlams覺z bedenlerini, d羹羹nmeden geride bekleyenlerini.

Sokakta y羹r羹rken rastlant覺lar kar覺 ka覺ya getirirse onunla seni.. Ve ayet yan覺nda yoksa biri. Durdur onu ve ona yava sesle f覺s覺lda s繹yleyeceklerimi…

Gecelerin 癟ok uzun olduunu anlad覺m ve afak vakti o uyan覺rken ben daha yeni uykuya dald覺m. O vakitler hayat覺n s覺n覺rlar覺. Ve s覺n覺r boyu may覺n tarlalar覺n覺n yerini tehlikeli sessizlikler al覺rd覺. Birbirine ulaamayan y羹rekler kendilerini geceleri bitmesini istemedikleri uykulara vuruyor. Onun dahil olmad覺覺 bir hayat覺 yaamak, art覺k pek de anlaml覺 gelmiyor…

yaln覺z覺m

Ona de ki;

ben, yaln覺z ba覺ma , yetmiyormuum meerse bana.

Anlayaca覺 , bir y繹n gerekiyor. / Masan覺n 羹zerinde duran
yapayaln覺z bir pusula, / Rotas覺z yolculuklar覺 癟izmeye yetmiyor.

Yaln覺zl覺k 繹zg羹rl羹k ise , benim i癟in hapis zaman覺 geldi ge癟iyor. Ne garip, insan bazen iki kiiyken de kendini 癟ok yaln覺z hissedebiliyor. Oysa ben, Erhan Bener romanlar覺ndan f覺rlat覺lm覺 tekil bir kahraman gibi ya覺yordum onunla yaln覺zl覺覺. imdi yaln覺zken aynalara bakam覺yorum. O varken ondan ka癟覺yordum, yan覺mda yokken sokaklarda ba覺m覺 kald覺rm覺yorum. 襤tiraf etmesi olduk癟a zor ama 癟ou zaman yaln覺zl覺覺m覺 sevdiim kadar, utan覺yorum.

Varl覺覺nda ka癟t覺覺m yaln覺zl覺覺ma, bug羹n s覺覺n覺yorum.

iyir

Ona de ki;

Kara kapl覺 bir deftere bir ka癟 sat覺r yazmadan uykuya dalam覺yorum. Gizli bir bah癟eden y羹kselen violonsel ve piano eliinde ise ayn覺 kelimeleri farkl覺 beyaz sayfalara her gece , her gece, bir kez daha ,bir kez daha , bir kez daha yaz覺yorum;

Ona / seni seviyorum demek isterdim. / Sesinin 羹zerine alamak / Ve
konumadan onu anlamak… Bir hasret mektubu gibi g繹zlerine
s覺覺nmak isterdim. /Onu kucaklamak / Bar覺ma basmak,
繹pmek, koklamak…Ona de ki O eer o olmasayd覺,/ uruna
繹lebilirdim. O, o olsayd覺 ,/ Orada / Yan覺 ba覺mda
dursayd覺 / cennetleri cehennem / Sebepleri neden yapabilirdim. Keke
urada tekrar bulabilsem onu / B覺rakt覺覺m gibi… /
K羹癟羹k bir g羹l羹mseme / Ve bir ka癟 damla g繹zya覺 ile… Onu
sevebilirdim.

ben iyiyim

Ona de ki ;

Duydum. hereyi duydum… imdi bana onu anlat覺yorlar. Sanki baka bir insandan bahsediyorlar. Ben mi b羹y羹k anlamlar y羹kleyerek tam(am)lam覺覺m Onu… yleyse ne kadar
yan覺lm覺覺m. Yarat覺rken bir masal prensesini 癟ocuksu d羹lerimde, kendimi ne kadar iyi kand覺rm覺覺m . Duyduklar覺m kara harflerle yaz覺lacak masumiyet tarihine. Kirletilmi bir sayfaya, kal覺n u癟lu simsiyah kalemlerle… Bir Atilla 襤lhan iiri gibi yaz覺lanlar覺 yaln覺zca yaayanlar anlayacak. iirlerde bana, yaln覺zca O anlat覺lacak. Biliyorum birg羹n kendisinin anlat覺ld覺覺 iirlere
rastlad覺覺nda yaz覺lanlar覺 anlamayacak. Zira tiren 癟oktan uzaklam覺 olacak. Hayat覺n karanl覺k bir ara istasyonunda yapayaln覺z kalanlar unutulmaya mahkum olacak.

Ona sor bakal覺m; En 癟ok ne eksik kald覺, biliyor mu ?Ger癟i ben bilmesini beklemiyorum. Beni anlamas覺n覺 beklemediim gibi. Benimki ge癟 kalm覺 bir veda ya da yanl覺 anla覺lm覺 bir aka bir t羹rl羹 konulamayan nokta, nokta, nokta.

Onun i癟in denk gelirse eer, iki laf覺n aras覺na s覺k覺t覺r覺ver s繹yleyeceklerimi.

‘Bana piman olacak kadar bile zaman tan覺mad覺.’

Oysa her insan geriye d繹n羹p bakt覺覺nda ‘Acaba?’ sorusunu sormak ister… hata yap覺p yapmad覺覺n覺 ufak bir zaman aral覺覺nda tart覺mak gereini hisseder… 襤癟inden 癟覺kamad覺覺 durumlarla kar覺lat覺覺 anlarda bir s羹re i癟in ka癟ma hakk覺n覺 kullanmak i癟in beyaz yalanlar s繹yler… Ben bunlar覺n hi癟birini yapamad覺m. Yapacak zaman bulamad覺m. Belki bu y羹zden bug羹n ben yaln覺zca iyi olmu diyebiliyorum. Yan覺lmad覺覺m覺 , hata yapmad覺覺m覺 d羹羹nebiliyorum. Beni en 癟ok ite bu yaral覺yor. Bu kadar hakl覺 癟覺kmak insana piman olma f覺rsat覺n覺
tan覺m覺yor. 襤nsan piman olamay覺nca da bi daha diyemiyor. Ayr覺l覺k, ( zamans覺z olunca ) t羹m a覺rl覺覺n覺 omuz ba覺na b覺rak覺yor.

Ve o orada durduu s羹rece ben bir daha hi癟 bir zaman benzer a覺rl覺klar覺 kald覺rmay覺 g繹ze almayaca覺m. Ortalama aklara bir kez aldand覺m, bir daha aldanmayaca覺m.

Yanl覺 anlamas覺n sak覺n. 襤stese de, istesem de , istesek de hi癟bir zaman geri d繹nmeyeceim. Niyetim af dilemek deil, af etmek hi癟 deil…

Benimkisi eski bir dosttan bir hayat mahkumunun son istekleri, o kadar..

Onun sesini duymak istemiyorum, bir daha telefon etmeyeceim. Y羹z羹n羹 zaten g繹rmeyeceim. Bitip gidenlerin ard覺ndan art覺k ben de 羹z羹lemeyeceim.

Gelsin bende kalan son par癟as覺n覺, 癟antas覺n覺 als覺n, s覺rt覺ndaki bavuluna y羹kledii yalan hayatlarla uzaklara ka癟s覺n.

Ona deki;

Ben onu d羹lerimde yaataca覺m. Sessizliimde avaz avaz ad覺n覺 ba覺raca覺m. Y覺llar sonra bir g羹n kar覺lat覺覺m覺zda uzun uzun y羹z羹ne bakarken utanmayaca覺m. 襤zlerini ta覺yan mezar ta覺 , ba k繹emde duruyor. Ama ayr覺lmak her zaman unutmak anlam覺na da gelmiyor. G繹zlerim hala g繹zlerine deiyor, ellerim havada boluu uzanan umutlar覺 yakal覺yor. Mutlu deildim, mutlu deilim, olmayaca覺m. Merak etmesin,tersini d羹羹n羹p , kendini 羹zmesin. O mutlu ise tebrik ederim. Mutluluunun devam覺n覺 dilerim. Ama unu da bilmesini isterim ;

Bir g羹n bir uyku aras覺nda rastlarsam ona ,d羹lerimde kendimi tutmayaca覺m.

Onu o kadar 癟ok 繹zledim ki

Sar覺ld覺覺mda alayaca覺m

Onun, o g羹zel kalbini okayaca覺m.

(C羹n…)

………………………………………

C羹neyt 繹zdemir

kanl覺ca 10 eyl羹l 97

yazardan bi not
…………Duygusal yaz覺 tacirliinin yap覺ld覺覺 bir d繹nemde i癟ten yaz覺 yazman覺n tehlikelerinin fark覺nday覺m. Ama yine de insan覺 insan yapan da biraz bu t羹r yaz覺lar, iirler gibi geliyor. Yak覺n bir zamanda bug羹n piyasada g繹rd羹羹n羹z kitap formatlar覺n覺n d覺覺nda yepyeni bir kitap ile kar覺n覺za bir kez daha 癟覺kmaya haz覺rlan覺rken bir an bu yaz覺y覺 bana yazd覺ranlar akl覺ma geldi…
Y覺llar s羹ren kurak, duygusuz ,癟繹l ortam覺nda ,yaad覺klar覺mla k覺yaslad覺覺mda kendime d繹nd羹k癟e bir vaha bulmu gibi hissettim, hissediyorum u g羹nlerde… Bahar 癟ok iyi geldi anlayaca覺n覺z.
Bu bir sonbahar yaz覺s覺yd覺 umar覺m size de b繹yle hissettirecek insanlar vard覺r , ya da umar覺m bu insanlar son olmazlar hayatlar覺m覺zda…
繹ller, 癟繹l insanlar 癟ok kurak, 癟ok yavan 癟羹nk羹…
襤癟indeki 癟繹lleri yaatanlar, bizim vahalar覺m覺zdan uzak dururlar…
Benim hala umudum var.
C羹neyt zdemir.
01.06.2004

deepnot.com’dan