Pansiyon Manzumeleri, Charles Bukowski’nin ilk dönem ÅŸiirlerinden kendisi tarafından yapılmış bir seçki. Pansiyon Manzumeleri’nde yer alan ÅŸiirlerin çoÄŸunluÄŸu, çok az tanınan ya da underground dergilerde yayınlanmış ve daha önce kitaplaÅŸtırılmamış.

Yazmaya baÅŸladığı ilk yıllarda, beÅŸ parasız, sefalet içinde, daktilosu ve bira ÅŸiÅŸesiyle yetinerek, berbat pansiyon odalarında kalarak durmadan yazmış Bukowski. Bu ÅŸiirlerini ilk yazılmış halleriyle, gözden geçirmeden, düzeltmeden dergilere göndermiÅŸ. Hayat, ölüm, alkol, at yarışları, yazmak, kadınlar, erkekler, ÅŸairler ve arka sokaklar hakkında tanıdık üslubuyla yazmış. Çarpıcı, duygusal, öfkeli ve ironik bu ÅŸiirleri yıllar sonra “Pansiyon Manzumeleri” adıyla bir araya getirmiÅŸ.

Bukowski, ÅŸiirleri hakkında şöyle diyor; “Ä°lk ÅŸiirler ÅŸu anda bulunduÄŸum noktadan daha lirikler. Bu ÅŸiirleri beÄŸeniyorum ancak “Bukowski’nin ilk ÅŸiirleri çok daha iyiydi,” iddiasında bulunanlara katılmıyorum. Kimileri bu iddiaları eleÅŸtiri yazılarında dile getirdiler, kimileri de dedikodu sohbetlerinde.

Şimdi okuyucu kendi kararını ilk elden verebilir.

Bugünkü ÅŸiirimde konuya daha doÄŸrudan yönelip özüne iniyorum ve sonra da çıkıyorum. Önceki ve bugünkü tarzlarımın birbirinden daha üstün ya da baÅŸarısız olduÄŸuna inanmıyorum. Farklılar, hepsi bu.”

Önsözde yazdığı gibi; “Öyle ya da böyle, o acayip ve çılgın dönemin, o uzak saatlerin ÅŸiirlerinin bir çoÄŸu iÅŸte burada. Sigara dumanıyla buÄŸulanmış odada altmışsekiz bir vaziyette ÅŸansımızı denedik. Umarım iÅŸinize yarar, yaramazsa da, eh o zaman, (…).”

(Pansiyon Manzumeleri, Charles Bukowski, Çeviri; Ümit Tosun, 216 sayfa)