1938 yılında Sivas/ Gürün’de doÄŸan, bilgisayar alanında doktora yapmış ilk bilim adamımız Dr. Necdet Bulut cinayetinin önemini, yakın tarihimizle ilgili süreçler içinde deÄŸerlendirmemiz doÄŸru olacaktır .
1968-1970 yılları dünyada emperyalizmin kriz yıllarıdır ve sistem bu krizden çıkışı, krize neden olan faktörleri ortadan kaldırmak suretiyle, yani, kaybetmiş olduğu siyasal ve ekonomik hakimiyet alanlarını geri alarak ve yeni alanlar kazanarak,1982 yıllarına kadar uzayan bir zaman dilimi içinde sağlamaya çalışacaktır.

Globalizm adını verdiğimiz bu yeni aşamada, kapitalizm, hakimiyet alanlarındaki ulus-devletlere dayattığı neoliberal politikalarla onların finansman ve üretim alanlarına müdahale etmesini önleyerek yani pazarları, hammadde kaynaklarını ve emeği kendi sömürüsüne tam anlamıyla açarak krizden kurtulmayı planlamaktadır.

Türkiye’deyse, 1961 Anayasasını savunan emekçi sınıfların ve bütünleÅŸiÄŸi 68 Hareketiyle zinde güçlerin ABD Emperyalizmine karşı sürdürdüğü mücadele, tekelci sermaye düzeninin ve ABD’nin ekonomik ve siyasal hakimiyet alanlarını daraltıyor, kendilerine karşı potansiyel bir tehdit oluÅŸturuyordu.  

Bir başka deyişle, Türkiye egemenlerinin düzeni de, parçası olduğu emperyalist sistem gibi, kriz koşulları altındaydı ve çözümü askeri bir rejimde arıyorlardı. Öyle de yaptılar.                                                                                
“GeniÅŸletilmiÅŸ Komuta Konseyi” adlı Cunta, 12 Mart 1971′de yönetime el koydu. 

12 Mart askeri darbesinin hedefinde yükselen halk hareketinin bertaraf edilmesi, oligarşik egemenlerle işbirlikçileri olan tekelci burjuvazinin taleplerinin tatmini ve mutlak iktidarlarının pekleştirilmesi bulunmaktadır.

12 Mart rejiminde, her ne kadar, tekelci burjuvazi hedefine tamamen ulaşamamışsa da sömürüden aldığı pay ve siyasal etkinliğinin artması yükselen bir sürece girmiştir.

12 Mart’ın yarım bıraktığı iÅŸin tamamlaması ise, bir baÅŸka bahara, 12 Eylül darbecilerine kalacaktır. 12 Eylül darbesi ile tekelci burjuvazinin 12 Mart’ta tamamlanamayan hükümranlığı süreci geliÅŸtirilerek, kurumsal ve hukuksal anlamda tekelci burjuvazi lehine son nokta konulacaktır.

12 Mart sonrası yıllarda Türkiye ekonomisi de kapitalizmin global krizinin etkisi altındadır. Dönemin BaÅŸbakanı Demirel, “70 sente” muhtaç olduÄŸunu ilan etmektedir. Fabrikalar durma noktasına gelmiÅŸ, ödemeler dengesi bozulmuÅŸtur, bütçe açıkları büyümekte, ekonomi küçülmektedir. Enflasyon % 100′ün üzerindedir, iÅŸsizlik % 15′e çıkmıştır. Grevde 35 bin, toplu sözleÅŸme masasında 800 bin işçi bulunmaktadır.
Nihayet bu ekonomik bataklıktan çıkışın yolunu (!) IMF ve Dünya Bankası önerdi. 24 Ocak 1980′de bu kararlar açıklandı.

“Petrokimya, demir-çelik gibi yatırım malları üretimleri Türkiye’ye uygun deÄŸildi. Türkiye özellikle ucuz hammaddeli, yoÄŸun ve ucuz emek ağırlıklı tüketim mallarının üretiminde yoÄŸunlaÅŸmalı, turizmi geliÅŸtirmeli ve düşük maliyetli ara malları üreterek dünya piyasasına dönük ucuz fason üretimler yapmalıydı”.
Emperyalizmin Türkiye’ye biçtiÄŸi rol buydu.

Yani, 24 Ocak Kararlarının nedeni sadece Türkiye’nin içinde bulunduÄŸu kriz deÄŸil, aynı zamanda da emperyalizmin sistem olarak içinde bulunduÄŸu krizden çıkışına destek olmaktı.

47 TL olan ABD doları bir anda 70 TL’ye çıkarılmış, KÄ°T ürünlerine % 300-400′ü bulan zamlar yapılmış, temel tüketim maddelerindeki sübvansiyonlar kaldırılmıştı. Emekçi halkımız için daha fazla yoksulluk anlamına gelen 24 Ocak kararları, tam bir ÅŸok etkisi yarattı.

Ancak bu acı reçetenin hayata geçirilebilmesi seçimlerle yönetime gelen hükümetler eliyle mümkün değildi, halkımızın yükselen demokratik muhalefeti bunun önünde önemli bir engel olarak durmaktaydı.
Bu durumda da çözüm askeri bir rejimde arandı.

ABD Emperyalizmi ve yerli işbirlikçileri darbe kararı aldılar.

Darbenin meşruiyet kazanabilmesi için önce parlamanter rejimle sosyal yaşam istikrarsızlaştırılacaktı.
Yanıltıcı “SaÄŸ-Sol, Alevi-Sünni Çatışması” adıyla, ülkücü gladyo çetelerinin bireysel/kitlesel katliamlara giriÅŸip toplum tarafından sevilen kiÅŸileri, ilerici-yurtsever öğretim üyelerini, bilim adamlarını katletmeleri yoluyla oluÅŸturulan kitlesel korku, güvensizlik, yılgınlık ve “AnarÅŸi” ortamında, “Åžeriat amaçlı” kalkışmalarla, “CumhurbaÅŸkanı seçimi”nin yokuÅŸa sürülmesiyle, rejim istikrarsızlaÅŸtırıldı, cuntaya sözde meÅŸruiyet kazandırıldı.

Tabir yerindeyse önce kaybetmiş olduğumuz eşeğe üzülecek sonra bulunca sevinecektik.
İşte bu konjonktürde, Dr. Necdet Bulut, Prof. Bedrettin Cömert, Abdi İpekçi, Dr. Cavit Orhan Tütengil, Ord. Prof. Bedri Karafakioğlu, Doğan Öz ve benzeri çok sayıda aydınımızın da içinde bulunduğu, binlerce insan öldürüldü.

ODTU ve KTU Bilgisayar Merkezlerinin kurucusu ve öğretim üyesi, ODTÃœ Akademik Konseyi üyesi, özerk ve demokratik üniversite savaşçısı, Türkiye BiliÅŸim DerneÄŸi kurucusu ve Genel BaÅŸkanı, Tüm Öğretim Ãœyeleri DerneÄŸi (TÃœMÖD) kurucularından ve Genel Yazmanı, Tüm Teknik Elemanlar DerneÄŸi (TÃœTED) kurucularından ve yönetim kurulu üyesi, 1977 Genel Seçimleri Türkiye İşçi Partisi (TÄ°P) Ä°zmir milletvekili adayı deÄŸerli Necdet Bulut’un içinde eÅŸi ve oÄŸlu ile birlikte bulunduÄŸu arabası, 26 Kasım 1978 gecesi, ülkücü tetikçilerce Trabzon’daki lojmanının giriÅŸinde çapraz ateÅŸe tutuldu. OÄŸlu ve eÅŸi hafif yaralandı. Ağır yaralanan Bulut’sa, 8 Aralık 1977 günü, Ankara Hacettepe Hastanesi’nde vefat etti.

Necdet Bulut’a ateÅŸ eden, Ãœlkü Ocakları üyesi üç tetikçi 15′er yıl, onları azmettiren üç Ãœlkü Ocakları üyesi ise müebbet hapse mahkum oldular. Ancak Askeri Yargıtay, Bulut’un ölümünde “tıbbi hata”(!) ve tıbbi açıdan “meslek ve sanatta acemilik” saptayarak(!) bu kararları bozdu ve yargılama, yeterli kanıt bulunamadığı gerekçesiyle 1985′te beraatle sonuçlandı.

Bir diğer deyişle, rejim, bir yandan maşalarına güven ve cesaret vermeyi sürdürerek onları teşvik etmeye devam ederken, diğer yandan da demokrasi güçleri üzerindeki tehdit, yıldırma ve imha politikalarını bir kez daha ilan etmiş oluyordu.

KTÃœ Senatosu, üniversite bilgisayar merkezini ‘Dr. Necdet Bulut Bilgisayar Merkezi’ olarak adlandırdı. ODTÃœ’de ‘üçlü amfi’ olarak bilinen binaya  ‘Dr. Necdet Bulut Amfisi’ adı verildi, binanın giriÅŸ kapısına bu adı belirten bir mermer levha konuldu.

1980 darbesini izleyen yıllarda KTÃœ’deki merkezin adından Necdet Bulut adı silindi. ODTÃœ’deki mermer levha da Rektör Mehmet Gönlübol tarafından söktürüldü.

Türkiye BiliÅŸim DerneÄŸi Necdet Bulut’un anısına, Dr. Necdet Bulut BiliÅŸim Ödülü’nü kurdu ve ölümünün 20. yıldönümünde Bolu dolaylarında oluÅŸturduÄŸu bir ormana ‘Dr. Necdet Bulut BiliÅŸim Ormanı’ adını verdi.      TBD, ayrıca, ODTÃœ Rektörlüğü’ne baÅŸvurarak Necdet Bulut’un üçlü amfiden silinen adının yeniden konulması dileÄŸini iletti. Aynı dileÄŸi, ODTÃœ Öğretim Elemanları DerneÄŸi de, ölümünün 25′inci yılında rektörlüğe iletti.  
             
Bu dileÄŸe, ODTÃœ Mezunlar DerneÄŸi olarak sahip çıkmak ve Necdet Bulut’un üçlü amfiden silinen adının yeniden yerine konulmasını talep etmek bizlerin de görevi olmalıdır.
Necdet Bulut cinayetinin ve benzeri diğer cinayetlerin hesabının sorulabilmesinin, ancak 12 Mart ve 12 Eylül darbelerinin yargılanabildiği, GLADYO çetelerinin yargılanarak tasfiye edilebileceği demokratik süreçlerde mümkün olabileceğinin bilincindeyiz.

Bülent Vargel
14 Aralık 2007