D.02.2 Ä°Åž ALEMÄ°NÄ°N PROPAGANDASI NE KADAR YAYGINDIR?

Ä°ÅŸ alemi, insanların statükoyu kabul etmesi için bayağı bir para harcamaktadır. Yine (böyle tekniklerin yaygın olduÄŸu) ABD örneÄŸine gönderme yapacak olursak, insanların “serbest giriÅŸim”i (bu, idari imtiyazlara hiçbir tecavüz olmaksızın, devlet-sübvansiyonlu özel kesim gücü demektir) “Amerikan tarzı” olduÄŸunu kabullenmeleri için çeÅŸitli araçlar kullanılmıştır. Çalışan birçok insanın çok fazla güçlü olmaları nedeniyle sendikalara karşı çıkması veya içeriklerine bakmaksızın tüm radikal fikirleri “Komünizm” olarak mantıksızca reddetmeleri ortadayken, bu kampanyaların baÅŸarısı açıktır.
1978′e gelindiÄŸinde, Amerikan iÅŸ alemi, halka yönelik propaganda (Halkla Ä°liÅŸkilerde, içeriÄŸi olmayan bir halk desteÄŸi görüntüsünü yansıtması için “Astorturf” olarak bilinirler; ve iÅŸ aleminin çıkarlarının sözcülüğünü yapmak üzere kiralanan etkili yurttaÅŸlar ise “otüstü” [grasstops] olarak bilinirler) için yılda 1 milyar $ harcamaktaydı. 1983′de, 100 milyon $ veya daha fazla varlığı olan, bu alanda faaliyet gösteren 26 genel amaçlı vakıf –ve keza düzinelerce ÅŸirket vakfı– bulunmaktaydı. Bunlar, medyanın gücüyle birlikte, –daima etkin olmayan bir kontrol aracı olan– zorun yerini “rızanın imal edilmesi”nin almasını saÄŸladı: kabul edilebilir sınırlarının zenginlerce belirlendiÄŸi bir süreç.
Bu süreç bir süreden beridir devam etmekte. ÖrneÄŸin, “1947 Nisanında, Reklamcılık Konseyi Amerikan ekonomik sistemini –düşündükleri ÅŸekliyle– Amerikan halkına satmak için 100 milyon $’lık bir kampanya baÅŸlattı; program resmi olarak ‘Amerikan halkını yaÅŸamın ekonomik gerçekleri hakkında eÄŸitmeye yönelik asli bir proje’ olarak tanımlanmaktaydı. Åžirketler ‘çalışanlarının beyinlerini yıkamak için kapsamlı programlar baÅŸlattılar’ demekteydi Fortune dergisi; esir alınmış dinleyicileri ‘Ekonomi EÄŸitimi Dersleri’ne nahkum ederek, onların ’serbest giriÅŸim sistemi’ne –yani, Amerikanizme– baÄŸlılıklarını sınıyorlardı.’ Amerikan Ä°ÅŸletme BirliÄŸi [American Management Association, AMA] tarafından yapılan bir araÅŸtırma birçok ÅŸirket liderinin ‘propaganda’ ile ‘ekonomi eÄŸitimi’ni eÅŸ anlamlı gördüğünü, ‘insanlarımızın doÄŸru düşünmesini istiyoruz’ dediklerini … {ve} ‘bazı iÅŸverenlerin … bunu bir tür sendikalara karşı giriÅŸilmiÅŸ bir ’sadakat savaşı’ –mevcut kaynaklar veriliyken oldukça eÅŸitsiiz bir savaÅŸ– olarak gördüklerini gösteriyordu.” (Noam Chomsky, World Orders, Old and New, s. 89-90)
Büyük Ä°ÅŸ Alemi’nin mesajının doÄŸrudan aktarılmasında çeÅŸitli kurumlar kullanılmıştı; örneÄŸin, görünüşte bir yardımseverlik örgütlenmesi olan Ekonomi EÄŸitimi Karma Komisyonu, öğretmenlerin ekonomi eÄŸitimini finanse etti, ve eÄŸitim yardımı olarak kitaplar, broşürler ve filmler saÄŸladı. 1974′de, 20,000 öğretmen bu atölye çalışmalarına katılmıştı. Amaç, öğretmenleri, ÅŸirketleri öğrencilerine eleÅŸtirel olmayan bir ÅŸekilde sunmaya teÅŸvik etmekti. Bu propaganda makinasının kaynakları Amerikan Bankalar BirliÄŸi, AT&T, Sears Roebuck Vakfı ve Ford Vakfı’ndan gelmektedir.
G. William Domhoff’un iÅŸaret ettiÄŸi üzere, “her ne kadar bu {ve buna benzer diÄŸer organlar} iktidar seçkinlerinin ekonomik ve diÄŸer yurtiçi konulardaki tüm politikalarının ve görüş açılarının aktif bir kabulünü saÄŸlayamamış olsa da, karşı görüşlerin izole halde kalmasını, [bunlardan] şüphe edilmesini ve [bunların] kısmen geliÅŸtirilmesini saÄŸlayabilmiÅŸtir.” (Who Rules America Now?, s. 103-4). DiÄŸer bir deyiÅŸle, “kabul edilemez” görüşler marjinalleÅŸtirilmiÅŸ, anlatımın sınırları belirlenmiÅŸ, ve toplumun içerisindeki herÅŸey görünüşte “fikirlerin serbest pazarına” dayandırılmıştır.
Ä°ÅŸ aleminin bu propagandasının etkileri yaÅŸamın diÄŸer yönlerinde de hissedilmiÅŸ, ABD iÅŸ alemi sınıfının fazlasıyla sınıf bilinçli olmasını, Amerikan halkının geri kalanının ise “sınıf”ı bir küfür olarak görmesini saÄŸlamıştır.

Çeviri: Anarşist Bakış

Kaynak: “D.02 – What influences does wealth have over poliitics?”, Anarchist FAQs.
www.khAos.info